شما اینجا هستید :
دیلماجیو بلاگ

گرامر Would you mind و Do you mind

یکی از کاربردهای این عبارات، درخواست مودبانه است. بعد از هردوی این عبارات یک فعل ing دار استفاده می‌‌کنیم تا به طور مودبانه از کسی خواهش کنیم تا کاری را انجام دهد. Would you mind مودبانه‌‌تر و رایج‌‌تر است. علاوه‌‌براین هروقت نخواهیم فاعل جمله را بیان کنیم هم از این عبارت و فعل ing استفاده می‌‌کنیم. مثال:

Would you mind opening the door, please?

ترجمه: ممکن است لطفا در را باز کنید؟

Do you mind  turning off the TV, please?

ترجمه: ممکن است لطفا تلویزیون را خاموش کنید؟

Do you mind  me turning off the light?

ترجمه: اشکالی ندارد که چراغ‌‌ها را خاموش کنم؟ (یعنی من می‌‌خواهم چراغ را خاموش کنم. )

ساختار دیگری برای استفاده از would you mind فرمول زیر است:

ing + فعل + مالکیت شخص

Would you mind Sarah’s staying here with us?

ترجمه: امکان دارد سارا اینجا بماند؟

Would you mind My brother’s coming with us to the picnic?

ترجمه: اشکالی ندارد برادرم با ما به پیک نیک بیاید؟

وقتی بخواهیم به طور مودبانه از کسی اجازه بگیریم از دو ساختار زیر استفاده می‌‌کنیم:

زمان گذشته + Would you mind if

در فرمول بالا فرقی نمی‌‌کند درخواست در زمان حال باشد یا گذشته، در هر دو صورت از فعل گذشته استفاده می‌‌کنیم.

زمان حال + Do you mind if

Would you mind if I  turned off this light?

ترجمه: اجازه می‌‌دهی چراغ را خاموش کنم؟

Do you mind if  we sit here?

ترجمه: اجازه می‌‌دهید اینجا بنشینیم؟

توجه: گاهی ممکن است فاعل جمله را اشتباه بگیریم یا تشخیص ندهیم. برای تشخیص فاعل در این نوع جملات به دو جمله زیر دقت کنید:

Would you mind If I closed the window? (Shall I close the window)

ترجمه: اشکالی ندارد پنجره را ببندم؟ (می‌‌توانم پنجره را ببندم؟ )

Would you mind If you closed the window? (Can you please close the window)

ترجمه: اشکالی ندارد که پنجره را ببندی؟ (می‌‌شود لطفا پنجره را ببندی؟ )

در مثال اول شخص خودش می‌‌خواهد کاری را انجام دهد و برای انجام دادن از دیگری اجازه می‌‌گیرد اما در مثال دوم شخص از فرد دیگری می‌‌خواهد که کاری برایش انجام دهد.

پاسخ به سوال would you mind

وقتی کسی به این روش از ما اجازه می‌‌خواهد معمولا پاسخ ما “no” است که این یعنی “I don’t mind” “اشکالی ندارد” یا “I’m happy with that” که یعنی “از این وضعیت راضی هستم و مشکلی ندارم”. ولی اگر بخواهیم عدم رضایتمان را نشان دهیم معمولا جمله خود را با “I’m afraid…” شروع می‌‌کنیم.

A: Would you mind  if I sat here?

ترجمه: اشکالی ندارد اینجا بنشینم؟

B: No , not at all. (you can sit here – I don’t mind)

ترجمه: نه اصلا. (می‌‌توانی اینجا بنشینی- اشکالی ندارد).

A: Do you mind if  I call my friend with your phone?

ترجمه: اشکالی ندارد با گوشی‌‌ات به دوستم زنگ بزنم.

B: I’m afraid  the battery is dead.

ترجمه: متاسفانه باتری‌‌اش تمام شده.

نمی‌‌گوییم  No. The battery is dead.

ترجمه: چون بی‌‌ادبانه است.

پس به طور کلی:

برای جواب مثبت به درخواست would mind از جملات زیر استفاده می‌‌کنیم:

No, not at all .

ترجمه: نه اصلا.

Of course not .

ترجمه: البته که نه.

No, go on please .

ترجمه: نه راحت باش لطفا.

و برای جواب رد دادن از جمله زیر استفاده می‌‌کنیم:

Yes, I would .

ترجمه: بله، اشکال دارد (ناراحت می‌‌شوم).

اشتباهات رایج

هیچ‌‌وقت بعد از would you mind یا do you mind از فعل با to استفاده نمی‌‌کنیم.

Would you mind getting me a cup of coffee?

ترجمه: امکانش هست برایم یک فنجان قوه بیاوری؟

Would you mind to get me a cup of coffee?


مقاله های مرتبط:


Table of Content | فهرست عناوین