تکنیک های ویرایش متن انگلیسی برای حرفه ای شدن

ویرایش متن انگلیسی یعنی آماده کردن یک متن برای انتشار و همه می‌دونیم بخش مهمی از فرآیند نوشتن، تبدیل کردن نوشته نامرتب به یه متن روونه.

ویرایش شامل چند مرحله می‌شه، مراحلی مثل:

  • تصحیح غلط‌ها
  • رفع ابهام
  • تغییر دادن لحن نویسنده
  • کم یا اضافه کردن متن برای رسیدن به تعداد کلمات تعیین‌شده
  • اعمال محدودیت‌های خاص
  • استفاده از زبانی ویژه برای مخاطب

اگه بتونید ویراستار خوبی بشید، نویسنده بهتری هم می‌شید. یادگیری نحوه ویرایش نوشته‌های دیگران به بهترین شکل، باعث می‌شه «دیدگاهی درونی» نسبت بهشون پیدا کنین و بفهمید درون متن‌های بی‌نقص، چه مواردی وجود داره. شما با داشتن ذهنیت یک ویرایشگر، یاد می‌گیرید چطوری دیدگاه یک خواننده رو داشته باشید.

یادگیری ویراستاری باعث می‌شه مراحل نوشتن سریع‌تر پیش برن. به‌جای اینکه دائم پیش خودتون فکر کنین «مرحله بعدی چیه؟»، طرح ذهنی کامل و دقیقی از کل روند نوشتن پیدا می‌کنین.

قبل از اینکه خودکار قرمزتون رو در بیارین و شروع به ویراستاری کنین، بهتره اول با انواع ویرایش و تمرین‌هاش آشنا بشین.

انواع ویرایش متن انگلیسی

به‌طور کلی 7 روش برای ویرایش متن انگلیسی وجود داره. گاهی باید از چند تا شیوه یا حتی همه روش‌ها برای ویرایش استفاده کنیم.

البته تو دنیای ویرایش حرفه‌ای متن انگلیسی به‌ندرت پیش می‌یاد که 7 ویراستار روی یک متن کار کنن. معمولاً فقط یک نفر یا یک گروه کوچیک همه مراحل ویرایش رو انجام می‌دن.

1.     ویرایش تکاملی

ویرایش متن انگلیسی تکاملی (Developmental Editing) اولین قدم تو فرآیند نوشتن به شمار میاد. این نوع ویرایش «تصویر کلی» متن رو بررسی می‌کنه که شامل دید کلی متن، پیام و واضح بودن اون می‌شه.

ویرایش تکاملی کمک می‌کنه متن واضح بیان بشه و منظور نویسنده به درستی منتقل بشه.

2.     ویرایش ساختاری

ویرایش ساختاری (Structural Editing) بسیار شبیه ویرایش تکاملیه، با این تفاوت که تو ویرایش ساختاری، ساختار نوشته هم بررسی می‌شه.

در ویرایش ساختاری، ویراستار بررسی می‌کنه که چطور اجزای ساختاری متن انگلیسی در کنار هم پیام رو می‌رسونن، نه اینکه آیا به‌طور کلی پیام به خوبی منتقل شده یا نه.

درست مثل ویرایش تکاملی، ویرایش ساختاری هم نسبت به متن نگاه کلی داره.

3.     ویرایش محتوایی

درحالی‌که 2 نوع ویرایش قبلی به کلیت کار نگاه می‌کنن، ویرایش محتوای متنی انگلیسی (Content Editing) کمی جزئیات بیشتری داره.

ویرایش محتوایی روی تاثیرگذاری پیام متن تمرکز می‌کنه. همچنین، بررسی می‌کنه آیا/چطورمتن مورد نظر با سلیقه و علایق خواننده یکیه؛ مخصوصاً اگه اون مطلب بخشی از مجله، وبلاگ یک برند خاص یا انتشارات این چنینی باشه.

ویراستار محتوایی برای رسیدن به اهداف زیر، بخش به بخش ساختار و محتوای متن رو بررسی ‌می‌کنه:

  • بهبود یک دست بودن متن؛
  • مرحله به مرحله جلو رفتن آن؛
  • مناسب بودن برای خواننده؛
  • چطوری بخش‌های مختلف متن بیان‌کننده افکار نویسنده هستن؛
  • یکی بودن محتوای متن با استانداردها، زبان و لحنی خاص برای مورد خطاب قرار دادن گروه خاصی از خوانندگان.

این نوع ویرایش گاهی شامل بررسی سئو هم می‌شه.

4.     ویرایش متن انگلیسی به‌صورت خط به خط

بعد از انجام مراحل گفته شده تو ویرایش متن انگلیسی مقاله، وقتی که متن از نظر ساختار و محتوا آماده‌ست، نوبت به ویرایش خط به خط (Line Editing) می‌رسه. تو این نوع ویرایش همون‌طور که از اسمش پیداست، ویراستار خط به خط متن رو می‌خونه و کلمه‌ها، عبارت‌ها و جمله‌ها رو به‌منظور تاثیرگذاری بیشتر، بهینه می‌کنه.

ویرایش خط به خط متن انگلیسی بیشتر روی سبک (Style) و چگونگی تاثیرگذاری هر جزء برای انتقال پیام متن تمرکز می‌کنه. یک ویراستار خط به خط زرنگ، موشکافانه کلمه‌های خاصی رو به‌روز و ساختار جمله‌ها رو روون می‌کنه. اینجاست که تو ویرایش متن انگلیسی هنر بیشتر از دانش به کار میاد.

5.     ویرایش رونوشتی

ویرایش رونوشتی (Copy Editing) نگاه ریزتری به متن داره. این ویرایش به بررسی درستی مسائل فنی مثل املای کلمه‌ها، قواعد گرامری، سبک نوشته و نکات نگارشی می‌پردازه.

ویراستار رونوشتی همچنین خوانا بودن متن رو بررسی می‌کنه. خوانایی شامل:

  • استفاده هوشمندانه از کلمات ربط
  • تصحیح زبان به‌منظور متناسب بودن با سبک و مخاطب‌های خاص
  • وفاداری به قواعد سبک
  • همبستگی و ارتباط منطقی بین مطالب

6.     راستی آزمایی

همون‌طور که از اسمش پیداست، راستی آزمایی (Fact-checking) به فرآیند مطمئن شدن از درست و دقیق بودن حقایق نوشته شده گفته میشه.

مثلا ویراستار راستی آزما:

  • در رمان‌های تاریخی تخیلی بررسی می‌کنه که آیا اصطلاح‌های به کار رفته در کتاب متناسب با اون دوره تاریخی بوده یا نه.  
  • در گزارش‌های مالی از درست بودن عملیات و علائم ریاضی مطمئن می‌شه.

معمولاً در انتشارات، دفترهای روزنامه و مجلات این وظیفه به عهده ویراستار رونوشت گذاشته میشه. با این حال، هر ویراستاری از عهده راستی آزمایی برمیاد.

7.     نمونه‌خوانی

نمونه‌خوانی (Proofreading) معمولی آخرین مرحله ویرایش متن محسوب میشه. ویراستار تو این مرحله به رونوشت پایانی متن نگاه میندازه. این کار برای اطمینان از عدم وجود غلط‌های گرامری، نکات ساختاری، ایرادهای تایپی و تناقض در ترکیب‌بندی انجام می‌شه.

چطوری هر متنی رو ویرایش کنیم؟

برای ویرایش کردن دستور‌العمل مشخصی وجود نداره. بعضی از مقاله‌ها برای رسیدن به مرحله نهایی یعنی انتشارات، نیازمند ویرایش بیشتری هستن. به طور کلی، هدف ویراستاری ارائه متن به قوی‌ترین و بهترین شکل ممکنه.

یه نوشته قوی به‌خوبی هدف نویسنده رو محقق می‌کنه. اگه نویسنده دانشجوییه که می‌خواد برای گرفتن نمره عالی، مقاله‌ای جذاب و متقاعدکننده بنویسه، چیزی که ازش خواسته شده، یه مقاله قویه. در صورتی که نویسنده بازاریابیه که تو تجارت الکترونیک می‌خواد مشتری رو ترغیب به خرید کنه، هدف متن یک ایمیل قوی با احتمال باز شدن بالا و منتهی شدن به فروشه.

تو ویرایش متن انگلیسی اگه با ملاحظه و متمرکز عمل کنین، می‌تونین هر نوشته‌ای رو متقاعد کننده و قوی جلوه بدید.

قبل از اینکه هر متنی رو ویرایش کنین، اهداف نویسنده رو تشخیص بدین. موقع ویرایش این اهداف رو تو ذهن داشته باشید، چون اونا مشخص می‌کنن چه چیزهایی رو باید تغییر بدید و چه گزینه‌هایی رو باید به نویسنده برای نوشتن نسخه بعدی پیشنهاد بدین.

چه نوع متنی رو ویرایش می‌کنین؟

نوع متن، نوع ویرایش لازم رو مشخص می‌کنه. مثلا اگه دارین (cover letter) خواهرتون رو ویرایش می‌کنین، احتمالاً نیاز به ویرایش تکاملی، ساختاری، خط به خط و نمونه‌خوانی دارین. اگه مطبوعات خبری رو ویرایش می‌کنین، باید در کنار ویرایش محتوایی، رونوشتی و نمونه‌خوانی، به‌راستی آزمایی هم توجه کنین.

قبل از شروع ویرایش، با شرایط و محدودیت‌های نوع نوشته خودتون آشنا بشید و ملزومات ساختاری اون نوع نوشته رو بدونید. مثلا رزومه‌ها و White papers ساختارهای کامل متفاوت و ویژه‌ای دارن.

اگه مقاله شما دانشگاهیه، باید طبق قوانین MLA یا APA باشه. در صورتی که از مشخصه‌های هر متن اطلاع ندارین، از منبع‌های آنلاین برای آشنایی با این موارد استفاده کنین.

با نویسنده صحبت کنین

قبل از اینکه شروع به ویرایش متن انگلیسی کنین، هدف نویسنده رو بدونید. این ارتباط به شما کمک می‌کنه نوع ویرایشی که باید انجام بدید رو متوجه بشید. برای مثال، می‌فهمید که باید نسخه پیش‌نویس متنی رو که غلط‌های ساختاری زیادی داره رو با ویرایش تکاملی تصحیح کنین.

نویسنده ممکنه از شما توقع بازخورد داشته باشه؛ مثلاً بپرسه آیا قهرمان داستان کوتاهش به‌اندازه کافی دلسوزه؟ یا اینکه نکاتی که تو مقاله‌اش به اونا اشاره کرده به‌اندازه کافی واضح هستن یا نه؟ همچنین ممکنه بخواد احساس شما رو به‌عنوان کسی که برای اولین بار متن رو می‌خونه، بدونه. مثل اینکه آیا راهنمای اولیه او درباره HTML برای افراد مبتدی زیادی پیشرفته نیس؟ یا اینکه آیا تو پست‌های وبلاگ این نوشته مفیده؟

گاهی نویسنده به شما میگه عمداً قانون‌های گرامری یا سبک نگارشی رو به‌منظور خاصی رعایت نکرده. نویسنده این کارها رو به دلایلی مثل جلب توجه کردن نکته کلیدی یا تأکید بر موضوعی مهم انجام میده. در این صورت، تمرکز شما باید بیشتر روی واضح بودن محتوا باشه تا ویرایش گرامری متن انگلیسی. همچنین شما باید مطمئن بشید تو جاهایی که قوانین نوشتاری نقض شدن، خواننده گیج نمی‌شه.

خواننده رو فراموش نکنین

وقتی متنی رو ویرایش می‌کنین، همیشه خواننده نهایی رو در نظر داشته باشین. چرا؟

  • لحن رو به‌درستی تشخیص می‌دین
  • کلمه‌ها رو در صورت لزوم با کلمه‌های بهتری جایگزین می‌کنین
  • میزان آشنایی خواننده با موضوع رو در متن لحاظ می‌کنین

یه راه خوب برای تشخیص مناسب بودن متن برای خواننده اینه که خوانایی متن رو بسنجین. خوانایی شامل موارد بسیاری می‌شه:

  • از ساختار جمله‌ها گرفته تا انتخاب کلمه‌ها همگی جزو خوانایی حساب می‌شن.

اگه قصد دارین برای بچه‌های مدرسه راهنمایی یک سخنرانی بنویسین، اما سطح خوانایی سخنرانی مناسب دانشجوهاس، باید برای پایین آوردن سطح خوانایی متن تغییراتی اساسی انجام بدین.

چک لیست ویرایش متن انگلیسی درست کنین

بعد از دونستن هدف نویسنده و ملزومات لازم برای هر نوع نوشته، برای اینکه موقع ویرایش موردی رو از قلم نندازین، می‌تونین یه چک لیست برای خودتون درست کنین.

فهرست ویرایش متن انگلیسی تو شغل‌های ویراستاری:

  • غلط‌های دیکته‌ای
  • غلط‌های نگارشی
  • ساختار موازی
  • تطابق فعل و فاعل
  • استفاده از حرف‌های ربط و حرف‌های اضافه
  • رعایت زمان ثابت
  • رعایت لحن ثابت
  • اشتباهای ساختاری
  • وضوح متن

با یادگیری چک لیست کامل ویرایش می‌تونین هر متنی رو هر جا- حتی تو تلفن همراهتون- ویرایش کنین.

4 نکته مهم موقع ویرایش متن انگلیسی خودتون

ویرایش نوشته‌های خودتونم مثل ویرایش متنای دیگرانه، با این تفاوت که نوع دید شما به متن خودتون فرق داره. به‌دلیل اینکه نویسنده متن خود شما بودین، نمی‌تونین بی‌طرفانه بهش نگاه کنین. این موضوع ویرایش متن‌های خودتون رو کمی سخت‌تر از متن‌های دیگران می‌کنه.

1.     به نوشته خود کمی وقت بدید

با اینکه نمی‌شه وابستگی به متنتون رو به طور کامل از بین ببرین، اما می‌تونین با وقت دادن بهش نگاه بی‌طرفانه‌تری داشته باشین. به‌جای اینکه به محض اتمام نوشتن متن سراغ ویرایش کردنش برید، کمی صبر کنین. (فقط زمانی که چاره نداشتین باید سریع شروع به ویرایش کنین. )

تو بهترین حالت باید نوشته خودتون رو کنار بذارین و تا 24 ساعت سمتش نرید. اگه بیشتر صبر کنین، بهترم هست. با سپری شدن زمان بین نوشتن و ویرایش متن، در حقیقت بین هویت نویسندگی و هویت ویراستاری خود فاصله ایجاد می‌کنین.

ایجاد فاصله بین نگارش و ویرایش به تشخیص بهتر ایراد‌های فنی مثل غلط‌های دیکته‌ای یا نگارشی، ارتباط معنایی یا تغییر ناگهانی لحن، کمک می‌کنه.

2.     عزیزانت رو بکش!

موقعی که متن خودتون رو ویرایش می‌کنین، باید بتوانید عزیزانتون رو بکشید. این اصطلاح یعنی:

«بتونین جمله‌ها، بندها و حتی کل بخش‌هایی رو که به اونا افتخار می‌کنین، اما متأسفانه با هدف متن متناسب نیستن روپاک کنین. »

خیلی وقت‌ها، این «عزیزان» بخش‌هایی تخیلی، مشاهده‌های عینی و تکه‌های جالبی برای به رخ کشیدن مهارت نویسندگی شماست؛ اما تمام هدف ویرایش بهبود نویسندگی شماست، پس اگه قسمتی از متنتون هیچ هدف خاصی جز زیبایی نداره، حذفش کنین.

3.     انتخاب کلمه‌های درست

خیلی از نویسنده‌ها بیش از حد کلمه‌های طولانی و پیچیده استفاده می‌کنن. گاهی این کار به‌منظور نشان دادن تحصیلات عالی و تسلط یا اعتبار فرد در موضوع مورد بحث انجام می‌شه. اما در نوشتار، لزوماً پیچیدگی انتخاب مناسبی نیست.

در واقع معمولا برعکسه، یعنی کلمه‌ها و عبارت‌های واضح و ساده در رسوندن مفهوم تأثیرگذارتر از کلمه‌ها و عبارت‌های پیچیدن.

نویسنده‌ای که می‌تونه منظورشو سریع‌تر و روشن‌تر بیان کنه، شفافیت بیشتری برای خواننده داره تا نویسنده‌ای که پیامش رو با کلمه‌های طولانی و عبارت‌های پیچیده ترکیب می‌کنه. اگه به چیزی شک کردید، با کلمه‌های ساده بیانش کنین.

4.     متن رو بلند بخونید

بسیاری از نویسنده‌ها متنشون رو با صدای بلند می‌خونن تا دید جدیدی نسبت بهش پیدا کنن. بلند خوندن نسبت به خوندن بی‌صدا، قسمت‌های بیشتری از مغز رو فعال می‌کنه. در نتیجه، دیدگاه تازه‌ای برای ویرایش نیتیو متن انگلیسی به شما می‌ده. همچنین متوجه می‌شین موقع بلند خوندن، برخی جمله‌ها منطقی به نظر نمی‌رسن.

ویرایش قابل اطمینان، رمز موفقیت عالی نوشتن

خوب نوشتن یک شبه اتفاق نمیفته، بلکه نتیجه فرآیند ویرایش متن انگلیسی با فکر و با برنامه‌ست. یه ویرایش دقیق با توجه به هدف متن، نسخه رونوشت اولیه نامفهوم رو تبدیل به نوشته‌ای متقاعدکننده و گویا می‌کنه.


مقاله های مرتبط:


Table of Content | فهرست عناوین

نظر دهید