تفاوت فعل اصلی و فعل کمکی در انگلیسی [ + مثال ]

در این مطلب می‌خواهیم تفاوت افعال کمکی و افعال اصلی یا خاص رو بررسی و اون‌‌ها رو باهم مقایسه کنیم. پس پست رو با همین سوال پرتکرار شروع می‌‌کنیم:

“تفاوت فعل اصلی و فعل کمکی چیست؟”

تفاوت و تمایز این دو نوع فعل در زبان انگلیسی خیلی مهمه. هردوی این افعال نقش‌‌های متفاوتی در جمله دارن که این نشون می‌‌ده کاربردشون متفاوته و نمی‌‌شه اون‌‌ها رو به جای هم استفاده کرد. این تفاوت از لحاظ دستوری خیلی مهمه چون بدون فهمیدن تفاوت این دو نمی‌‌تونیم جملاتی رو بسازیم که از نظر دستوری درست باشن.



افعال کمکی

در انگلیسی افعال کمکی فقط این سه نوع هستند:

Be، do، have

نکته: افعال مدال هم جزو فعل‌‌های کمکی هستند اما استفاده از آن‌‌ها قواعد خاصی دارد.

نقش افعال کمکی

 از جمله کاربردهای این افعال می‌‌تونیم به کمک برای تشکیل زمان‌‌های مرکب، افعال استمراری، وجه مجهول و همین‌‌طور منفی کردن و سوالی کردن اشاره کنیم.

افعال اصلی (افعال کامل، افعال خاص)

 در مقابل افعال کمکی که اونا رو نام بردیم همه افعال دیگه قرار دارن. به همین دلیل تعداد افعال اصلی نامحدوده، چون هر فعلی که یکی از کمکی‌‌ها نباشه یه فعل اصلی به حساب میاد.  مثلا go، dance، know، evacuate، fly، repair و… همگی افعال اصلی هستن.

توجه: سه نوع فعل کمکی که در بالا به اون‌‌ها اشاره شد می‌‌تونن به‌‌عنوان فعل اصلی هم در جمله استفاده بشن.

نقش افعال اصلی

 اونا به جمله معنی اضافه می‌‌کنن و وجود اونا برای درک معنی جمله ضروریه.

مقایسه افعال کمکی و افعال اصلی انگلیسی

وجود دو نوع فعل در انگلیسی باعث سردرگمی دانش‌‌آموزان می‌‌شه. برای حل این مشکل، یه ویژگی متمایزکننده بین افعال کمکی و افعال اصلی رو به خاطر داشته باشید:
یه فعل اصلی می‌‌تونه به تنهایی در جمله بیاد یعنی به‌‌عنوان تنها فعل جمله. فعل کمکی فقط در موقعیت‌‌‌‌های خاصی می‌‌تونه تنها و بدون همراهی فعل‌‌های دیگه بیاد؛ مثلا در جواب‌‌های کوتاه.

حالا بیاین افعال کمکی و اصلی رو به طور دقیق‌‌‌‌تر باهم مقایسه کنیم:

مقایسه فعل کمکی و فعل اصلی از نظر نوع جملات

فعل کمکی فقط در جمله‌‌واره و جمله‌‌های خاصی می‌‌تونه بیاد که از جمله اون‌‌ها می‌‌تونیم به جملات منفی، سوالی، جملات دارای فعل اصلی ingدار و جملاتی که زمانشون یکی از زمان‌‌های کامل (perfect) هست، اشاره کنیم. در مقابل فعل اصلی باید در هر جمله یا جمله‌‌واره‌‌ای حتما وجود داشته باشه.

مقایسه فعل کمکی و فعل اصلی از نظر عدد

 تعداد افعال کمکی در یه جمله می‌‌تونه بیشتر از یکی باشه؛ اما در هر جمله فقط یه فعل اصلی می‌‌تونه وجود داشته باشه.

مقایسه فعل کمکی و فعل اصلی از نظر ویژگی‌‌ها در جمله

فعل کمکی همیشه نیازمند یه فعل اصلیه تا همراهش در جمله بیاد و نمی‌‌تونه تنها فعل جمله باشه. فعل اصلی نیازی به فعل همراه اضافی نداره و می‌‌تونه تنها فعل یه جمله باشه.

مقایسه فعل کمکی و فعل اصلی از نظر منفی کردن

افعال کمکی معمولا با همراهی یه not که بعدشون می‌‌یاد منفی می‌‌شن. مثال:

be: isn’t, was not, weren’t

do: did not, doesn’t, don’t

have: haven’t, has not

 افعال اصلی معمولا نمی‌‌تونن به تنهایی و مستقیما منفی بشن و همراهی یه فعل کمکی رو هم برای منفی شدن لازم دارن.

نکات مهم درمورد کاربرد افعال اصلی و کمکی در زمان‌‌های مختلف

موقع یادگیری زبان انگلیسی، مشکلات مربوط به فعل‌‌های اصلی و کمکی زمانی به وجود می‌‌یان که از زمان‌‌های مختلف استفاده می‌‌کنیم. چون بعضی از زمان‌‌ها ویژگی‌‌های عجیب و غریبی دارن.

مثلا یکی از این ویژگی‌‌ها اینه که اگه در جمله فعل کمکی وجود داشته باشه، این فعل کمکیه که باید از نظر شخص، تعداد و… با فاعل جمله مطابقت داشته باشه نه فعل اصلی. این ویژگی در جملاتی که فعل اصلی و فعل کمکی دقیقا یکی هستن می‌‌تونه گمراه‌‌کننده باشه (یعنی یه فعل دوبار در جمله تکرار بشه). مثال:

When does he do his homework?

ترجمه: اون چه زمانی تکالیفشو انجام می‌‌ده؟

When do he does his homework?

در این جمله اولین do فعل کمکی does هست که باید با فاعل he مطابقت داشته باشه و طبق اون تغییر کنه. در اینجا does برای ساختن سوال به کار رفته.

She hasn’t had lunch yet.

ترجمه: اون هنوز نهار نخورده.

She haven’t had lunch yet.

در این مثال هم مثل مثال قبلی، اولین have که فعل کمکی هست (has) باید براساس فاعل she صرف بشه و بشه hasn’t. در اینجا فعل کمکی have برای ساختن زمان حال کامل استفاده شده. Have دوم فعل اصلی هست که قسمت سومش (had) آورده شده.

افعال کمکی و افعال اصلی در زمان‌‌های مختلف

به طور کلی فعل کمکی و فعل اصلی در زمان‌‌های مرکب همراه هم می‌‌یان (که این یعنی به یه گزاره تعلق دارن). تعداد افعال کمکی می‌‌تونه چندتا باشه اما تعداد افعال اصلی در یک جمله همیشه یه دونه‌‌س. حالا وقتشه مثال‌‌هایی از جملات در زمان‌‌های مختلف رو ببینین و باهم مقایسه کنین:

She is at home. (زمان حال ساده)

او در خانه است. (فعل کمکی ندارد؛ فعل اصلی is، ریشه فعل اصلی to be است).

She doesn’t live here. (زمان حال ساده منفی)

اون اینجا زندگی نمی‌‌کنه. (فعل کمکی does، ریشه فعل کمکی to do، فعل اصلی live، ریشه فعل اصلی to live)

She is waiting at work. (زمان حال استمراری)

اون سر کار منتظره. (فعل کمکی is، ریشه فعل کمکی to be، فعل اصلی waiting، ریشه فعل اصلی to wait)

She has left. (زمان حال کامل)

اون رفته. (فعل کمکی has، ریشه فعل کمکی to have، فعل اصلی left، ریشه فعل اصلی to leave)

A problem has been solved. (زمان حال کامل در وجه مجهول)

یک مشکل حل شد. (افعال کمکی has «ریشه to have» و been «ریشه to be»، فعل اصلی solved، ریشه فعل اصلی to solve).

We saw Anne. (زمان گذشته ساده)

ما آنه را دیدیم. (فعل کمکی نداره، فعل اصلی saw، ریشه فعل اصلی to see)

Food was cooked. (زمان گذشته ساده در وجه مجهول)

غذا پخته شد. (فعل کمکی was، ریشه فعل کمکی to be، فعل اصلی cooked، ریشه فعل اصلی to cook)

They will be working. (زمان آینده استمراری)

آن‌‌ها مشغول کار خواهند بود. (افعال کمکی will و be، فعل اصلی work، ریشه فعل اصلی to work)


مقاله های مرتبط:


نظر دهید