تفاوت ضمایر ملکی با صفات ملکی در گرامر انگلیسی

وقتی دارین استارت آموزش گرامر زبان انگلیسی رو می‌زنین یاد گرفتن possessiveها یا همون ضمایر و صفات مالکیت می‌تونه کمی گمراه‌کننده باشه. دلیل گمراه‌کننده بودن این بخش از گرامر انگلیسی شباهت خیلی زیاد صفات با ضمایر ملکیه.

خب حالا تفاوت اون‌ها چیه و چه‌طوری می‌تونیم از هم تشخیصشون بدیم؟ این سوال موضوع پست امروزمونه.

اول بیایید تعریف هرکدوم از ضمایر ملکی “possessive pronouns” و صفات ملکی “possessive adjectives” رو باهم بخونیم تا در آخر به نتیجه برسیم که این دوتا چه فرقی باهم دارن.

ضمیر ملکی چیست؟

ضمایر ملکی “possessive pronouns” بیانگر مالکیت یا صاحب بودن هستن. اون‌ها تعلق داشتن چیزی به کسی یا به یه چیز دیگه رو بیان می‌کنن. اصلی‌ترین دلیل استفاده از ضمیر ملکی تو یه جمله جلوگیری از تکراره (درست مثل همه ضمیرهای دیگه).

از اونجایی که ضمایر ملکی می‌تونن توی جمله جایگزین اسم‌ها یا عبارات اسمی بشن، می‌تونن از تکرار اون اسم‌ها و عبارات اسمی جلوگیری کنن.

در زیر ضمایر ملکی انگلیسی رو می‌بینین:

Mine  Yours  His  Hers  Ours  Theirs

حالا بیاین مثال‌هایی از کاربرد این ضمایر رو توی جمله ببینین:

This is her book; this is my book. → This is her book; this is mine.

Can I use your toothpaste? My toothpaste is finished. →Can I use your toothpaste? Mine is finished.

تو دوتا جمله بالا کاملا مشخصه که چه‌طور ضمیر ملکی mine جایگزین یه اسمی شده و نذاشته اون اسم دوباره تکرار بشه. همین‌طور با کمی دقت می‌بینین که ضمایر ملکی هم می‌تونن نقش فاعل جمله رو داشته باشن و هم مفعول.

تو جمله اول ضمیر مفعولی mine به‌عنوان مفعول جمله استفاده شده درحالی‌که تو جمله دوم در نقش فاعل جمله اومده. در زیر مثال‌های بیشتری از ضمایر ملکی رو می‌بینین:

They have lost their umbrella, so I lent them mine.

This is not my suitcase. Is this yours?

The laptop I’m using is actually hers.

This house is theirs.

صفت ملکی چیست؟

صفت ملکی “possessive adjective” صفتیه که مالکیت رو بیان می‌کنه. این صفت بیانگر مالکیت اسمیه که بعد خودش میاد. نقش اصلی این صفت گفتن اینه که یه چیزی متعلق به کی یا چیه. در زیر لیستی از صفات ملکی انگلیسی رو می‌بینین:

My  Your  His  Her  Its  Our  Their

همون‌طور که بالاتر گفتیم بلافاصله بعد از صفات ملکی یه اسم یا عبارت اسمی قرار می‌گیره.

I borrowed his car.

We don’t agree with his ideas.

They won’t proceed with the plan without your consent.

I introduced my sister to them.

You need my signature on those papers.

He respected his parents and accepted their rules.

صفات، شکل مفرد و جمع ندارن. یعنی فرقی نمی‌کنه بعدشون اسم جمع بیاد یا مفرد، ما نسبت به شخصی که مالکیت رو داره از صفت مناسب استفاده می‌کنیم.

her friend

her friends

از اونجایی که هم صفات ملکی و هم ضمایر ملکی به مفهوم مالکیت اشاره دارن می‌تونیم با هردو یه معنی واحد رو برسونیم. مثال:

This is her dress. = This dress is hers.

That is our apartment. = That apartment is ours.

فرق اصلی ضمیر ملکی و صفت ملکی

هم صفات ملکی و هم ضمایر ملکی مفهوم مالکیت و متعلق بودن رو می‌رسونن برای همین ممکنه باهم اشتباه گرفته بشن. صفات ملکی مالکیت اسمی که بعد از خودشون میاد رو بیان می‌کنن و توضیح میدن. ضمایر ملکی جایگزین اون اسمی میشن که مالکیتش رو بیان می‌کنن. این نکته تفاوت اصلی بین ضمایر و صفات ملکیه.

ضمایر و صفات ملکی رو باهم اشتباه نگیرین!

گفتیم که هم ضمایر ملکی و هم صفات ملکی می‌تونن یه مفهوم واحد رو برسونن. درواقع تصمیم با خودتونه که بخواین مالکیت یه چیزی رو به کمک ضمیر بیان کنین یا صفت. اما حواستون باشه که موقع استفاده هرکدوم از اون‌ها ساختار جمله رو درست بچینین.

با وجود شباهت معنایی ضمایر ملکی با صفات ملکی نباید نحوه استفاده از اون‌ها در جملات رو باهم قاطی کنین چون باعث میشه کل جمله از نظر دستوری غلط بشه. مثلا اگر بگین:

The jacket is mine.

این جمله درسته. اما نمی‌تونین بگین:

This is mine jacket.

به جاش باید بگین:

This is my jacket.

It’s و its

بعضی ضمایر ملکی و صفات ملکی کاملا یکسان هستن (مثل its). تو این موارد چه‌جوری تشخیص بدیم که کلمه استفاده شده صفته یا ضمیر؟

تو این مورد هم راه تشخیص توجه به ساختار جمله هست.

They are its new family.

تو این مثال its قبل از عبارت اسمی new family قرار گرفته پس صفته. اگر its بعد از یه اسمی بیاد ضمیره.

This tiny house is its.

یه اشتباه رایج دیگه اشتباه گرفتن its و it’s هست. It’s شکل مخفف شده it is یا it has هست و نمی‌تونه برای بیان مالکیت استفاده بشه. با این که تلفظ این دو کاملا یکسانه، همیشه باید حواستون باشه که شکل املاییشون رو درست بنویسین.

بررسی یک مثال

تو این قسمت می‌خوایم بیان مالکیت رو به سه شکل و با استفاده از اسم و صفت و ضمیر بررسی کنیم.

The car is Jack’s.

اگر بخوایم یه ضمیر ملکی رو جایگزین اسم Jacks’s کنیم می‌نویسیم:

The car is his.

واضحه که his یه ضمیر ملکیه چون ما اسم ملکی “possessive noun” که تو این جمله Jack’s بود رو از جمله خارج کردیم و به جاش his رو نوشتیم.

اگر همچنان در تلاشین که فرق ضمیر ملکی و صفت ملکی رو تشخیص بدین، مثال بعدی بهتون کمک می‌کنه. اگر بخواهیم از صفت ملکی استفاده کنیم می‌تونیم بنویسیم:

That is his car.

تو این جمله به جای ضمیر ملکی که تو مثال قبلی دیدین، از صفت ملکی استفاده کردیم که مالکیت ماشین “car” رو نشون میده. در این حالت his یه صفت ملکیه که مالکیت ماشین رو نشون میده.

با حفظ کردن لیست ضمایر ملکی و صفات ملکی می‌تونین اون‌ها رو از هم تشخیص بدین؛ فقط حواستون باشه که کلمات his و its هم صفت ملکی محسوب میشن و هم ضمیر ملکی. بقیه ضمایر و صفات ملکی یه تفاوت هرچند جزئی باهم دارن.

به طور کلی به استثنای his، its، my و mine تو بقیه موارد، صفت ملکی s می‌گیره و میشه ضمیر ملکی.

مقایسه ضمایر ملکی و صفات ملکی به طور خلاصه

کاربرد

ضمایر ملکی جایگزین اسم و عبارت اسمی میشن.

صفات ملکی اسم‌ها و عبارت اسمی رو توصیف می‌کنن (از نظر مالکیت).

لیست کلمات

ضمایر ملکی در انگلیسی mine، yours، his، hers، its، ours و theirs هستن.

صفات ملکی در انگلیسی my، your، his، her، its، our و their هستن.

نقش

ضمایر ملکی به‌عنوان فاعل یا مفعول جمله استفاده میشن.

صفات ملکی به‌عنوان توصیف‌کننده “modifier” استفاده میشن.

اسم

بعد از ضمایر ملکی اسم نمیاد.

بعد از صفات ملکی اسم میاد.


مقاله های مرتبط:


نظر دهید